اگر ما را بکشید …اما اگر ما بکشیم …/ ۳۴ روز تا مثنوی عاشقان

طبرسى از صالح بن کیسان نقل کرده که گفت :
معاویه در همان سالى که حجر بن عدى و یاران او را کشت حج کرد و حضرت حسین بن على  علیه السلام  را دیده گفت :
اى ابا عبدالله ! آیا این خبر به تو رسیده که ما با حجر و یاران و شیعیان پدرت چه کردیم .
فرمودند:  با آنان چه کردى ؟
گفت : آنان را کشتیم و کفن پوشاندیم و نمازشان گزاردیم .
امام حسین  علیه السلام  خندید و فرمودند:
آنان دشمنان تو در روز قیامت هستند . ولى ما اگر پیروان تو را بکشیم ، آنان را کفن نپوشانیم و نماز نگزاریم و دفن نکنیم  که مسلمان نیستند .
و من از بدگویى تو به على  علیه السلام  و تلاش تو در کینه توزى ما و عیبجویى از بنى هاشم آگاهم . اکنون که چنین کنى به خود برگرد و از وجدان خویش – خواه به زیانت باشد یا به سود – حق را بپرس ، اگر نفس خویش را معیوب ترین ندیدى پس چه عیوب تو ناچیز است و ما به تو ستم کرده ایم !! اى معاویه ! جز در کمان خود زه مبند و جز در مقصد خود تیر میفکن و ما را از جایى نزدیک هدف مگیر، به خدا سوگند تو در ارتباط با ما از کسى پیروى مى کنى که در اسلام سابقه اى ندارد و نفاق او تازه نیست و نیز در اندیشه  و کار  تو نیست پس به فکر خود باش یا  ما را  بگذار  وبرو !
نکته : مقصود حضرت  علیه السلام  از آن فرد عمرو بن عاص بود.

موسوعه کلمات الامام حسین علیه السلام / فصل چهارم / شماره ی ۲۰۱

 

دیدگاهتان را بنویسید

پنج × 5 =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.