وعده ی ما و شما ، عصر عاشورا …/ ۲۵ روز تا مثنوی عاشقان

گروههایى که از جنیان شیعه نزد امام  علیه السلام  آمده عرض کردند: سرورا! ما پیروان و یاوران توییم هر چه خواهى فرمانمان ده ، اگر فرمان دهى همه دشمنانت را هم اکنون بکشیم ، خواهیم کرد.
حضرت  علیه السلام  آنان را دعا کرده فرمودند:  آیا این آیه را – که بر جدم نازل شده – نخوانده اند:  هر کجا باشید شما را مرگ در مى یابد هر چند در برجهاى استوار باشید
و نیز  اگر شما در خانه هاى خود هم بودید کسانى که کشته شدن برآنان نوشته شده قطعا به سوى قتلگاه هاى خویش ‍ مى رفتند
و اگر من در جاى خود بمانم  و به جهاد نروم   این خلق شب زده به چه آزموده شوند؟ و چه کسى در مشهد شهادت من – در کربلا – جاى گزیند؟ خدا در آن روز که زمین را گسترانید، آنجا را براى من برگزید و آن را پناه شیعیانم قرار داد. آنجا در دنیا و آخرت امان آنان است . شما جنیان ! در روز شنبه – روز عاشورا – نزد من آیید که در آخر آن روز – در حالى که کسى از خویشان و برادران و خاندانم نمانده تا آهنگ کشتنش را کنند – مرا مى کشند و سر مرا براى یزید مى برند
آنان عرض کردند: اى حبیب خدا و فرزند حبیب خدا! اگر پیروى از فرمان تو واجب نبود که نمى توانیم از آن سرپیچى کنیم ، همه دشمنانت را – پیش ‍ از آنکه به تو دست یابند – مى کشتیم .
امام  علیه السلام  فرمودند:  به خدا ما برایشان از شما تواناتریم و لیکن  صبر مى کنیم  :  تا کسى که  باید  هلاک شود با دلیلى روشن هلاک گردد، و کسى که  باید  زنده ماند، با دلیلى روشن زنده بماند .

موسوعه کلمات الامام حسین علیه السلام / فصل چهارم / شماره ی ۲۴۷

 

دیدگاهتان را بنویسید

7 + شانزده =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.