جواب امام حسین علیه السلام به نامه ی کوفیان / ۲۳ روز تا مثنوی عاشقان

نامه رسانان همه با حضرت  علیه السلام  دیدار کردند. امام  علیه السلام  نامه ها را خواند و از آنان احوال مردم را جویا شد. سپس توسط هانى بن هانى سبیعى و سعید بن عبدالله حنفى – آخرین فرستاده ها – در پاسخ کوفیان نوشت :
به نام خداوند بخشنده مهربان . از حسین بن على  علیه السلام  به اءشرف مؤ منان و مسلمانان .
اما بعد. هانى و سعید – آخرین فرستادگان شما – نامه هاى شما را آوردند، از مطالب آن آگاهى یافتم . سخن بیشتر شما این بود که  ما امام نداریم به سوى ما بیا امید است خداى متعال توسط تو ما را بر هدایت و حق فراهم آورد . اکنون برادر و پسر عمو و مورد وثوق خاندانم – مسلم بن عقیل – را نزد شما مى فرستم . از او خواسته ام تا احوال و امور و افکار شما را برایم بنویسد.
اگر نوشت که بزرگان و اندیشمندان و خردمندان شما بر آنچه فرستادگان شما مى گویند و در نامه هایتان خوانده ام هم داستان اند، بزودى نزد شما خواهم آمد. به جانم سوگند امام و رهبر نیست مگر آن کس که به قرآن عمل کند و عدل را بپا دارد و حق را اجرا کند و خود را وقف راه خدا سازد. والسلام  .
ابن اعثم گوید:
امام نوشتند :  بسم الله الرحمن الرحیم ، از حسین بن على  علیه السلام  به اشراف مؤ منان . سلام بر شما باد. اما بعد: هانى بن هانى و سعید بن عبدالله – آخرین فرستاده هاى شما – نامه هاى شما را آوردند. از مضامین آن آگاهى یافتم از جواب شما کوتاهى نمى کنم .
اکنون برادر و پسر عمو و مورد وثوق خاندانم – مسلم بن عقیل – را نزد شما مى فرستم از او خواسته ام تا احوال و افکار شما و نظر خردمندان و اندیشمندان شما را برایم بنویسد. به خواست خدا او نزد شما رهسپار است . والسلام و لا قوه الا بالله  سلام الهى بر همه باد که هیچ توانى جز از او نیست   پس اگر بر آنچه فرستادگان شما مى گویند و در نامه هایتان خوانده ام  استوار  هستید با پسر عموى من همراهى کرده با او بیعت کنید و یاریش نمایید و تنهایش مگذارید. به جانم سوگند! رهبرى که مطابق کتاب خدا عمل کرده به عدل داورى کند، برابر نیست با کسى که بناحق فرمانروایى کرده ، نه هدایت کند و نه هدایت بپذیرد.
خدا ما و شما را بر هدایت فراهم آورد و ما و شما را بر کلمه تقوا پیوسته دارد که او به آنچه خواهد صاحب لطف است . سلام و رحمت و برکات خدا بر شما باد .

موسوعه کلمات الامام حسین علیه السلام / فصل چهارم / شماره ی ۲۵۵

 

1 comment / نظر خود را در زیر وارد کنید

  1. خدایا!
    مرا به که وا می‌گذاری؟
    آیا به خویشاوندی که پیوند خویشاوندی را خواهد گسست؟
    یا به بیگانه که بر من بر آشفتد؟
    یا به کسانی که مرا به استضعاف و استثمار کشانند؟
    در صورتی که تو پروردگار من و مالک سرنوشت منی؟

    فرازی از دعای امام حسین علیه السلام در روز عرفه

    عرفه، روز اشک و ناله، روز حسین و حسینی شدن و روز شکستن بت های درون است …

    التماس دعا

دیدگاهتان را بنویسید

دو × یک =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.