آیا همسرم به من خیانت کرده است ؟

مرد عرب نگران بودEyvane Najaf
نزد رسول گرامی اسلام آمد
عرض کرد اکنون حدود دو سال است که خدا فرزند پسری به من داده است
من و همسرم هر دو سفید پوستیم
بچه ی ما سیاه به دنیا آمده است
در طول این دو سال نگران نبودم که این پسر فرزند من نباشد
اما کسی در دلم نگرانی ای ایجاد کرد و گفت :
همسرت به تو خیانت کرده است
و این پسر ، پسر تو نیست چرا که همرنگ تو به دنیا نیامده است
اکنون این فکر تمام وجودم راه فرا گرفته است
نکند که همسرم به من خیانت کرده باشد و این پسر ، فرزند من نباشد .
رسول گرامی اسلام فرمودند :
به بیرون از مدینه برو
آدرسی به او داده و فرمودند :
در این محل جوانی مشغول به کار است و در حال ساختن خانه ای می باشد
او را پیدا کن
فرزندت را کنار او رها کرده و نظاره گر باش
اگر فرزندت به نزد او رفت بدان حلال زاده است اما اگر پسرت از آن جوان دوری کرد نطفه اش از تو نیست
مرد چنین کرد
بیرون از مدینه رفته و آدرسی را که رسول گرامی اسلام داده بودند پیدا کرد
جوان را دید
فرزندش را کنار او رها کرد و خود عقب رفت
کودک کمی به مرد که در حال کار کردن بود نگاه کرد
کمی اطراف او راه رفت و اطرافش را نگاه کرد
مرد عرب ایستاده بود و از دور تماشا می کرد که کودک چه می کند
در دلش غوغایی بود
دید پسرکش گوشه ی پیراهن جوان را گرفت و تکان داد و دستهایش را باز کرد تا جوان او را بغل کند
دید که جوان دست از کار شست و کودک را بغل کرد
از دور لبخند کودک و آن مرد جوان را دید
دلش آرام گرفت
به نزد جوان آمده و سلام کرد و کودک را خواست که از آغوش جوان بگیرد
کودک خودش را به آغوش مرد جوان چسبانیده بود
بالاخره پدر ، پسرش را گرفته و از مرد جوان عذر خواست و خداحافظی کرد
به مدینه و مسجد رسول گرامی اسلام آمد و ماجرا تعریف کرد
رسول گرامی اسلام به او فرمودند :
شک نکن که این پسر فرزند توست و ممکن است در اعقاب تو فردی سیاه بوده باشد که این فرزند به او تمایل پیدا کرده و نطفه به شکل او منعقد شده است .
مرد عرب از رسول گرامی اسلام پرسید :
می شود آن جوان را به من معرفی کنید
حضرت فرمودند :
او برادر و عموزاده ی من علی بن ابیطالب است
سپس رو به عرب فرمودند :
کذب من زعم انه ولد من حلال و هو یبغض علیا (۱)
دروغ می گوید آنکس که می گوید حلال زاده است اما با علی دشمنی دارد
سپس فرمودند :
لایحبه الا مؤمن ولا یبغضه الا منافق ( منابع اهل سنت در این حدیث + )
جز مومن او را دوست نمی دارد و او را دشمن نمی دارد مگر منافق

پی نوشت : امام صادق علیه السلام فرمودند :
من وجد برد حبنا علی قلبه فلیکثر الدعاء لامه فانها لم تخن اباه (۲)هر کس در دل خویش لذت دوستی ما اهل بیت علیهم السلام را احساس کند، به مادرش زیاد دعا کند، چرا که به پدرش خیانت نکرده است

پی نوشت مهم : آیا برای مادرهایمان زیاد دعا می کنیم ؟!

۱ – امالی صدوق، ص ۲۰۹
۲ – بحار الانوار، ج ۲۷، ص ۱۴۷

این روایت به طرق محتلف با تفاوت های اندکی در کتب مختلف ذکر شده است .

12 نظر / نظر خود را در زیر وارد کنید

  1. باسلام.تشکر از این داستان عبرت آمیزتون.بنده با اینکه این مطلب رو درگروهی با منبع که ارائه دادین به اشتراک گذاشتم بعضی دوستان تکذیب کردن ….و متأسفانه خود بنده به اصل کتابهایی که ذکرشده به عنوان منبع دسترسی ندارم .اگرشما دارین ممنون میشم کمک بفرمایین عکسی از اون صفحه یا خلاصه مطلبی که تأیید کنه این مطلب رو بفرستین .التماس دعا. یاعلی.

    1. بحار الأنوار (ط – بیروت) ؛ ج‏۲۷ ؛ ص۱۴۵
      باب ۵ أن حبهم علیهم السلام علامه طیب الولاده و بغضهم علامه خبث الولاده
      ۱- ج، الإحتجاج رُوِیَ عَنِ النَّبِیِّ ص‏ أَنَّهُ قَالَ لِعَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع یَا عَلِیُّ لَا یُحِبُّکَ إِلَّا مَنْ طَابَتْ وِلَادَتُهُ وَ لَا یُبْغِضُکَ إِلَّا مَنْ خَبُثَتْ وِلَادَتُهُ وَ لَا یُوَالِیکَ إِلَّا مُؤْمِنٌ وَ لَا یُعَادِیکَ إِلَّا کَافِرٌ .
      أَقُولُ سَیَأْتِی فِیمَا وَعَظَ بِهِ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع نَوْفاً الْبِکَالِیَّ أَنَّهُ قَالَ: یَا نَوْفُ کَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ وُلِدَ مِنْ حَلَالٍ وَ هُوَ یُبْغِضُنِی وَ یُبْغِضُ الْأَئِمَّهَ مِنْ وُلْدِی.
      وَ سَیَأْتِی فِی أَبْوَابِ النُّصُوصِ عَلَى عَلِیٍّ ع وَ بَابِ جَوَامِعِ مَنَاقِبِهِ فِی الْأَخْبَارِ الْکَثِیرَهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَ غَیْرِهِ أَنَّهُ قَالَ النَّبِیُّ ص‏ لَا یُحِبُّکَ إِلَّا طَاهِرُ الْوِلَادَهِ وَ لَا یُبْغِضُکَ إِلَّا خَبِیثُ الْوِلَادَهِ وَ مِثْلُهُ بِأَسَانِیدَ کَثِیرَهٍ.
      ۲- لی، الأمالی للصدوق ابْنُ مَسْرُورٍ عَنِ ابْنِ عَامِرٍ عَنْ عَمِّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ زِیَادٍ الْکَرْخِیِّ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع قَالَ: عَلَامَاتُ وَلَدِ الزِّنَا ثَلَاثٌ سُوءُ الْمَحْضَرِ وَ الْحَنِینُ إِلَى الزِّنَا وَ بُغْضُنَا أَهْلَ الْبَیْتِ‏ .
      بیان: سوء المحضر هو أن یحترز الناس عن حضوره و مجالسته لخبث لسانه و سوء أخلاقه و الحنین الاشتیاق و المیل.
      ۳- ع، علل الشرائع مع، معانی الأخبار لی، الأمالی للصدوق أَبِی وَ ابْنُ الْوَلِیدِ مَعاً عَنْ سَعْدٍ عَنِ الْبَرْقِیِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْکُوفِیِّ وَ یَعْقُوبَ بْنِ یَزِیدَ الْأَنْبَارِیِّ مَعاً عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْغِفَارِیِّ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ زَیْدٍ عَنِ‏ الصَّادِقِ عَنْ آبَائِهِ ع‏ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ مَنْ أَحَبَّنَا أَهْلَ الْبَیْتِ فَلْیَحْمَدِ اللَّهَ عَلَى أَوَّلِ النِّعَمِ قِیلَ وَ مَا أَوَّلُ النِّعَمِ قَالَ طِیبُ الْوِلَادَهِ وَ لَا یُحِبُّنَا إِلَّا مَنْ طَابَتْ‏ وِلَادَتُهُ‏ .
      سن، المحاسن ابن یزید و عبد الرحمن معا عن عبد الله‏ مثله‏ .
      ۴- ع، عِلَلُ الشَّرَائِعِ مع، مَعَانِی الْأَخْبَارِ لی، الْأَمَالِیُّ لِلصَّدُوقِ ابْنُ الْبَرْقِیِّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَنِ الْیَقْطِینِیِّ عَنْ أَبِی مُحَمَّدٍ الْأَنْصَارِیِّ عَنْ غَیْرِ وَاحِدٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ الْبَاقِرِ ع قَالَ: مَنْ أَصْبَحَ یَجِدُ بَرْدَ حُبِّنَا عَلَى قَلْبِهِ فَلْیَحْمَدِ اللَّهَ عَلَى بَادِئِ النِّعَمِ قِیلَ وَ مَا بَادِئُ النِّعَمِ قَالَ طِیبُ الْمَوْلِدِ .
      بیان: قوله برد حبنا أی لذته و راحته قال الجزری کل محبوب عندهم بارد.
      ۵- ع، علل الشرائع مع، معانی الأخبار لی، الأمالی للصدوق ابْنُ نَاتَانَهَ عَنْ عَلِیٍّ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ أَبِی زِیَادٍ النَّهْدِیِّ عَنْ عُبَیْدِ اللَّهِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ زَیْدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ یَا عَلِیُّ مَنْ أَحَبَّنِی وَ أَحَبَّکَ وَ أَحَبَّ الْأَئِمَّهَ مِنْ وُلْدِکَ فَلْیَحْمَدِ اللَّهَ عَلَى طِیبِ مَوْلِدِهِ فَإِنَّهُ لَا یُحِبُّنَا إِلَّا مَنْ طَابَتْ‏ وِلَادَتُهُ وَ لَا یُبْغِضُنَا إِلَّا مَنْ خَبُثَتْ وِلَادَتُهُ‏ .
      ۶- لی، الأمالی للصدوق ابْنُ مَسْرُورٍ عَنِ ابْنِ عَامِرٍ عَنْ عَمِّهِ عَنِ الْأَزْدِیِّ عَنِ الْمُفَضَّلِ قَالَ سَمِعْتُ‏ الصَّادِقَ ع یَقُولُ لِأَصْحَابِهِ‏ مَنْ وَجَدَ بَرْدَ حُبِّنَا عَلَى قَلْبِهِ فَلْیُکْثِرِ الدُّعَاءَ لِأُمِّهِ فَإِنَّهَا لَمْ تَخُنْ أَبَاهُ‏ .
      بشا، بشاره المصطفى ع، علل الشرائع مع، معانی الأخبار ماجیلویه عن عمه عن محمد بن علی الکوفی عن محمد بن سنان عن المفضل‏ مثله‏ .
      ۷- فس، تفسیر القمی‏ سَلامٌ عَلَیْکُمْ طِبْتُمْ‏ أَیْ طَابَ مَوَالِیدُکُمْ‏ لِأَنَّهُ لَا یَدْخُلُ الْجَنَّهَ إِلَّا طَیِّبُ الْمَوْلِدِ فَادْخُلُوها خالِدِینَ‏ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِ إِنَّ فُلَاناً وَ فُلَاناً غَصَبُونَا حَقَّنَا وَ اشْتَرَوْا بِهِ الْإِمَاءَ وَ تَزَوَّجُوا بِهِ النِّسَاءَ أَلَا وَ إِنَّا قَدْ جَعَلْنَا شِیعَتَنَا مِنْ ذَلِکَ فِی حِلٍّ لِتَطِیبَ مَوَالِیدُهُمْ‏ .
      ۸- ل، الخصال ابْنُ إِدْرِیسَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الْأَشْعَرِیِّ عَنْ أَبِی نَصْرٍ الْبَغْدَادِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ الْأَحْمَرِ عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ الْعَبَّاسِ عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِی رَافِعٍ عَنْ عَلِیٍّ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ مَنْ لَمْ یُحِبَّ عِتْرَتِی فَهُوَ لِإِحْدَى ثَلَاثٍ إِمَّا مُنَافِقٌ وَ إِمَّا لِزِنْیَهٍ وَ إِمَّا امْرُؤٌ حَمَلَتْ بِهِ أُمُّهُ فِی غَیْرِ طُهْرٍ .
      ۹- ل، الخصال أَبِی عَنْ سَعْدٍ عَنِ الْبَرْقِیِّ عَنْ عِدَّهٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَا ابْتَلَى اللَّهُ بِهِ شِیعَتَنَا فَلَنْ یَبْتَلِیَهُمْ‏ بِأَرْبَعٍ بِأَنْ یَکُونُوا لِغَیْرِ رِشْدَهٍ أَوْ أَنْ یَسْأَلُوا بِأَکُفِّهِمْ أَوْ أَنْ یُؤْتَوْا فِی أَدْبَارِهِمْ أَوْ أَنْ یَکُونَ فِیهِ أَخْضَرُ أَزْرَقُ‏ .
      ۱۰- ل، الخصال ابْنُ الْوَلِیدِ عَنْ مُحَمَّدٍ الْعَطَّارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الرَّازِیِّ عَنِ ابْنِ أَبِی عُثْمَانَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: أَرْبَعُ خِصَالٍ لَا تَکُونُ فِی مُؤْمِنٍ لَا یَکُونُ مَجْنُوناً وَ لَا یَسْأَلُ عَلَى أَبْوَابِ النَّاسِ وَ لَا یُولَدُ مِنَ الزِّنَا وَ لَا یُنْکَحُ فِی دُبُرِهِ‏ .
      ۱۱- ب، قرب الإسناد مُحَمَّدُ بْنُ عِیسَى عَنِ الْقَدَّاحِ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِیهِ ع قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى عَلِیٍّ ع فَقَالَ جَعَلَنِیَ اللَّهُ فِدَاکَ إِنِّی لَأُحِبُّکُمْ أَهْلَ الْبَیْتِ قَالَ وَ کَانَ فِیهِ لِینٌ قَالَ فَأَثْنَى عَلَیْهِ عِدَّهٌ فَقَالَ لَهُ کَذَبْتَ مَا یُحِبُّنَا مُخَنَّثٌ وَ لَا دَیُّوثٌ وَ لَا وَلَدُ زِنًا وَ لَا مَنْ حَمَلَتْ بِهِ أُمُّهُ فِی حَیْضِهَا قَالَ فَذَهَبَ الرَّجُلُ فَلَمَّا کَانَ یَوْمُ صِفِّینَ قُتِلَ مَعَ مُعَاوِیَهَ .
      ۱۲- ل، الخصال الْأَرْبَعُمِائَهِ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع‏ احْمَدُوا اللَّهَ عَلَى مَا اخْتَصَّکُمْ بِهِ مِنْ بَادِئِ النِّعَمِ أَعْنِی طِیبَ الْوِلَادَهِ .
      ۱۳- ن، عیون أخبار الرضا علیه السلام بِالْإِسْنَادِ إِلَى دَارِمٍ إِلَى الرِّضَا ع عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ قَالَ عَلِیٌّ عَلَیْهِ السَّلَامُ‏ کُنْتُ جَالِساً عِنْدَ الْکَعْبَهِ فَإِذَا شَیْخٌ مُحْدَوْدِبٌ قَدْ سَقَطَ حَاجِبَاهُ عَلَى عَیْنَیْهِ مِنْ شِدَّهِ الْکِبَرِ وَ فِی یَدِهِ عُکَّازَهٌ وَ عَلَى رَأْسِهِ بُرْنُسٌ أَحْمَرُ وَ عَلَیْهِ مِدْرَعَهٌ مِنَ الشَّعْرِ فَدَنَا إِلَى النَّبِیِّ ص وَ النَّبِیُّ مُسْنِدٌ ظَهْرَهُ عَلَى الْکَعْبَهِ فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ لِی بِالْمَغْفِرَهِ فَقَالَ النَّبِیُّ ص خَابَ سَعْیُکَ یَا شَیْخُ وَ ضَلَّ عَمَلُکَ فَلَمَّا تَوَلَّى الشَّیْخُ قَالَ لِی یَا أَبَا الْحَسَنِ أَ تَعْرِفُهُ قُلْتُ‏ لَا قَالَ ذَلِکَ‏ اللَّعِینُ إِبْلِیسُ قَالَ عَلِیٌّ ع فَعَدَوْتُ خَلْفَهُ حَتَّى لَحِقْتُهُ وَ صَرَعْتُهُ إِلَى الْأَرْضِ وَ جَلَسْتُ عَلَى صَدْرِهِ وَ وَضَعْتُ یَدِی فِی حَلْقِهِ لِأَخْنُقَهُ فَقَالَ لِی لَا تَفْعَلْ یَا أَبَا الْحَسَنِ فَإِنِّی‏ مِنَ الْمُنْظَرِینَ إِلى‏ یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ‏ وَ اللَّهِ یَا عَلِیُّ إِنِّی لَأُحِبُّکَ جِدّاً وَ مَا أَبْغَضَکَ أَحَدٌ إِلَّا شَرِکْتُ أَبَاهُ فِی أُمِّهِ فَصَارَ وَلَدَ زِناً فَضَحِکْتُ وَ خَلَّیْتُ سَبِیلَهُ‏ .
      ۱۴- سر، السرائر فِی کِتَابِ ابْنِ تَغْلِبَ عَنِ ابْنِ مِهْرَانَ عَنْ دُرُسْتَ عَنِ الْمُبَارَکِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَیْسٍ الْعَطَّارِ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلَامُ‏ إِنَّمَا یُحِبُّنَا مِنَ الْعَرَبِ وَ الْعَجَمِ أَهْلُ الْبُیُوتَاتِ وَ ذَوُو الشَّرَفِ وَ کُلُّ مَوْلُودٍ صَحِیحٌ وَ إِنَّمَا یُبْغِضُنَا مِنْ هَؤُلَاءِ کُلُّ مُدَنَّسٍ مُطَرَّدٍ .
      بیان: قال الفیروزآبادی دنس ثوبه و عرضه تدنیسا فعل به ما یشینه و قال طردته نفیته عنی.
      ۱۵- سر، السرائر السَّیَّارِیُّ عَنْ جَمَاعَهٍ مِنْ أَصْحَابِنَا رَفَعُوهُ قَالَ: إِنَّ أَفْضَلَ فَضَائِلِ شِیعَتِنَا أَنَّ الْعَوَاهِرَ لَمْ یَلِدْنَهُمْ‏ فِی جَاهِلِیَّهٍ وَ لَا إِسْلَامٍ وَ أَنَّهُمْ أَهْلُ الْبُیُوتَاتِ وَ الشَّرَفِ وَ الْمَعَادِنِ وَ الْحَسَبِ الصَّحِیحِ‏ .
      ۱۶- سر، السرائر السَّیَّارِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُمْهُورٍ عَنْ بَشِیرٍ الدَّهَّانِ عَنِ السَّکُونِیِّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع‏ لَا یُحِبُّنَا مِنَ الْعَرَبِ وَ الْعَجَمِ وَ غَیْرِهِمْ مِنَ النَّاسِ إِلَّا أَهْلُ الْبُیُوتَاتِ وَ الشَّرَفِ وَ الْمَعَادِنِ وَ الْحَسَبِ الصَّحِیحِ وَ لَا یُبْغِضُنَا مِنْ هَؤُلَاءِ إِلَّا کُلُّ دَنَسٍ مُلْصَقٍ‏ .
      بیان: الملصق کمعظم بالسین و الصاد و الزای الدعی المتهم فی نسبه أو من‏ ینتسب إلى قبیله و لیس منهم.
      ۱۴- ۱۷- جا، المجالس للمفید ما، الأمالی للشیخ الطوسی الْمُفِیدُ عَنِ الْجِعَابِیِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدِ الْمُنْعِمِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْفَزَارِیِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْمُنْعِمِ وَ حَدَّثَنِی عَمْرُو بْنُ شِمْرٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِیِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لِعَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع أَ لَا أُبَشِّرُکَ أَ لَا أَمْنَحُکَ قَالَ بَلَى یَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنِّی خُلِقْتُ أَنَا وَ أَنْتَ مِنْ طِینَهٍ وَاحِدَهٍ فَفَضَلَتْ مِنْهَا فَضْلَهٌ فَخُلِقَ‏ مِنْهَا شِیعَتُنَا فَإِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهِ دُعِیَ النَّاسُ بِأُمَّهَاتِهِمْ‏ إِلَّا شِیعَتَکَ فَإِنَّهُمْ یُدْعَوْنَ بِأَسْمَاءِ آبَائِهِمْ لِطِیبِ مَوْلِدِهِمْ‏ .
      ما، الأمالی للشیخ الطوسی جماعه عن أبی المفضل عن جعفر بن محمد بن الحسین إلى آخر السندین‏ مثله‏ .
      ۱۸- ما، الأمالی للشیخ الطوسی جَمَاعَهٌ عَنْ أَبِی الْمُفَضَّلِ عَنْ عُبَیْدِ اللَّهِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ الْعَلَوِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ حَمْزَهَ الْعَلَوِیِّ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ زَیْدٍ وَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ الْجَعْفَرِیِّ مَعاً عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ قَالَ النَّبِیُّ ص‏ یَا بَا ذَرٍّ مَنْ أَحَبَّنَا أَهْلَ الْبَیْتِ فَلْیَحْمَدِ اللَّهَ عَلَى أَوَّلِ النِّعَمِ قَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَا أَوَّلُ النِّعَمِ قَالَ طِیبُ الْوِلَادَهِ إِنَّهُ لَا یُحِبُّنَا أَهْلَ الْبَیْتِ إِلَّا مَنْ طَابَ مَوْلِدُهُ‏ .
      ۱۹- ع، علل الشرائع ابْنُ الْوَلِیدِ عَنِ الصَّفَّارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِیِّ عَنْ إِبْرَاهِیمَ الْقُرَشِیِّ قَالَ: کُنَّا عِنْدَ أُمِّ سَلَمَهَ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ص یَقُولُ لِعَلِیٍّ ع یَا عَلِیُّ لَا یُبْغِضُکُمْ إِلَّا ثَلَاثَهٌ وَلَدُ زِنًا وَ مُنَافِقٌ وَ مَنْ حَمَلَتْ بِهِ أُمُّهُ وَ هِیَ حَائِضٌ‏ .
      ۲۰- ع، علل الشرائع الْحُسَیْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْهَاشِمِیُّ عَنْ فُرَاتِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مُعْتَمِرٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَلِیٍّ الرَّمْلِیِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُوسَى عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ عُمَرَ بْنِ مَنْصُورٍ عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ أَبَانٍ عَنْ یَحْیَى بْنِ أَبِی کَثِیرٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی هَارُونَ الْعَبْدِیِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِیِّ قَالَ: کُنَّا بِمِنًى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ص إِذْ بَصُرْنَا بِرَجُلٍ سَاجِدٍ وَ رَاکِعٍ وَ مُتَضَرِّعٍ فَقُلْنَا یَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَحْسَنَ صَلَاتَهُ فَقَالَ ع هُوَ الَّذِی أَخْرَجَ أَبَاکُمْ مِنَ الْجَنَّهِ فَمَضَى إِلَیْهِ عَلِیٌّ ع غَیْرَ مُکْتَرِثٍ‏ فَهَزَّهُ هَزَّهً أَدْخَلَ أَضْلَاعَهُ الْیُمْنَى فِی الْیُسْرَى وَ الْیُسْرَى فِی الْیُمْنَى ثُمَّ قَالَ لَأَقْتُلَنَّکَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَقَالَ لَنْ تَقْدِرَ عَلَى ذَلِکَ إِلَى أَجَلٍ مَعْلُومٍ مِنْ عِنْدِ رَبِّی مَا لَکَ تُرِیدُ قَتْلِی فَوَ اللَّهِ مَا أَبْغَضَکَ أَحَدٌ إِلَّا سَبَقَتْ نُطْفَتِی إِلَى رَحِمِ أُمِّهِ قَبْلَ نُطْفَهِ أَبِیهِ وَ لَقَدْ شَارَکْتُ مُبْغِضِیکَ فِی الْأَمْوَالِ وَ الْأَوْلَادِ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِی مُحْکَمِ کِتَابِهِ‏ وَ شارِکْهُمْ فِی الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ قَالَ النَّبِیُّ ص صَدَقَ یَا عَلِیُّ لَا یُبْغِضُکَ مِنْ قُرَیْشٍ إِلَّا سِفَاحِیٌّ وَ لَا مِنَ الْأَنْصَارِ إِلَّا یَهُودِیٌّ وَ لَا مِنَ الْعَرَبِ إِلَّا دَعِیٌّ وَ لَا مِنْ سَائِرِ النَّاسِ إِلَّا شَقِیٌّ وَ لَا مِنَ النِّسَاءِ إِلَّا سَلَقْلَقِیَّهٌ وَ هِیَ الَّتِی تَحِیضُ مِنْ دُبُرِهَا ثُمَّ أَطْرَقَ مَلِیّاً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ مَعَاشِرَ الْأَنْصَارِ اعْرِضُوا أَوْلَادَکُمْ عَلَى مَحَبَّهِ عَلِیٍّ قَالَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ فَکُنَّا نَعْرِضُ حُبَّ عَلِیٍّ ع عَلَى أَوْلَادِنَا فَمَنْ أَحَبَّ عَلِیّاً عَلِمْنَا أَنَّهُ مِنْ أَوْلَادِنَا وَ مَنْ أَبْغَضَ عَلِیّاً انْتَفَیْنَا مِنْهُ‏ .
      بیان: هزه حرکه.
      ۲۱- مع، معانی الأخبار ابْنُ مَسْرُورٍ عَنِ ابْنِ عَامِرٍ عَنْ عَمِّهِ عَنِ الْأَزْدِیِّ عَنْ سَیْفِ بْنِ عَمِیرَهَ عَنِ الصَّادِقِ ع قَالَ: إِنَّ لِوَلَدِ الزِّنَا عَلَامَاتٍ أَحَدُهَا بُغْضُنَا أَهْلَ الْبَیْتِ وَ ثَانِیهَا أَنْ یَحِنَّ إِلَى الْحَرَامِ الَّذِی خُلِقَ مِنْهُ‏ وَ ثَالِثُهَا الِاسْتِخْفَافُ بِالدِّینِ وَ رَابِعُهَا سُوءُ الْمَحْضَرِ لِلنَّاسِ وَ لَا یُسِی‏ءُ مَحْضَرَ إِخْوَانِهِ إِلَّا مَنْ وُلِدَ عَلَى غَیْرِ فِرَاشِ أَبِیهِ أَوْ مَنْ حَمَلَتْ بِهِ أُمُّهُ فِی حَیْضِهَا .
      ۲۲- سن، المحاسن عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْحَجَّالُ‏ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْمَدَائِنِیِّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع‏ إِذَا بَرَدَ عَلَى قَلْبِ أَحَدِکُمْ حُبُّنَا فَلْیَحْمَدِ اللَّهَ عَلَى أُولَى النِّعَمِ قُلْتُ عَلَى فِطْرَهِ الْإِسْلَامِ قَالَ لَا وَ لَکِنْ عَلَى طِیبِ الْمَوْلِدِ إِنَّهُ لَا یُحِبُّنَا إِلَّا مَنْ طَابَتْ وِلَادَتُهُ وَ لَا یُبْغِضُنَا إِلَّا الْمُلَزَّقُ الَّذِی تَأْتِی بِهِ أُمُّهُ مِنْ رَجُلٍ آخَرَ فَتُلْزِمُهُ‏ زَوْجَهَا فَیَطَّلِعُ عَلَى عَوْرَاتِهِمْ وَ یَرِثُهُمْ أَمْوَالَهُمْ فَلَا یُحِبُّنَا ذَلِکَ أَبَداً وَ لَا یُحِبُّنَا إِلَّا مَنْ کَانَ صَفْوَهً مِنْ أَیِّ الْجِیلِ کَانَ‏ .
      ۲۳- سن، المحاسن أَبِی عَنْ حَمْزَهَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ‏ مَنْ وَجَدَ مِنْکُمْ بَرْدَ حُبِّنَا عَلَى قَلْبِهِ فَلْیَحْمَدِ اللَّهَ عَلَى أُولَى النِّعَمِ قُلْتُ وَ مَا أُولَى النِّعَمِ قَالَ طِیبُ الْوِلَادَهِ .
      ۲۴- سن، المحاسن عَلِیُّ بْنُ الْحَکَمِ عَنْ أَبِی الْقَاسِمِ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ مَوْلَى شُرَیْحٍ الْقَاضِی‏ الْکِنْدِیِّ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع وَ عِنْدَهُ نَصْرٌ الْقَاضِی وَ رَجُلٌ مِنْ بَنِی کَعْبٍ مِنْ أَحْمَسَ فَتُحُدِّثَ بِأَحَادِیثَ فَلَمَّا خَرَجَا قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ مَا خَلَّفْتُ بِالْکُوفَهِ عَرَبِیَّیْنِ وَ لَا عَجَمِیَّیْنِ أَنْصَبَ مِنْهُمَا فَقَالَ إِنَّ هَذَیْنِ صَحِیحٌ نَسَبُهُمَا وَ مَنْ صَحَّ نَسَبُهُ لَمْ یَدَّعِ عَلَى مِثْلِی مَا یُرِیدُ عَیْبَهُ‏ قَالَ فَخَرَجْتُ إِلَى الْکُوفَهِ فَلَقِیتُهُمَا فَقُلْتُ لِلنَّصْرِ أَوَّلًا سَمِعْتُ مَا کُنَّا فِیهِ مِنَ الْأَحَادِیثِ مَعَ جَعْفَرٍ فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا کُنَّا إِلَّا فِی ذِکْرِ اللَّهِ وَ مَوَاعِظَ حَسَنَهٍ قَالَ لَقِیتُ الْآخَرَ فَقُلْتُ لَهُ مِثْلَ ذَلِکَ فَقَالَ مَا أَحْفَظُهُ وَ لَا أَذْکُرُ أَنِّی سَمِعْتُ مِنْهُ شَیْئاً قَالَ فَذَکَّرْتُهُ حَدِیثاً مِنَ الْأَحَادِیثِ قَالَ لِی وَیْلَکَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ جَعْفَرٍ وَ تُعِیدُهُ وَ اللَّهِ لَوْ کَانَ رَأْسُ عَبْدٍ مِنْ ذَهَبٍ لَکَانَتْ رِجْلَاهُ مِنْ خَشَبٍ اذْهَبْ قَبَّحَکَ اللَّهُ‏ .
      ۲۵- سن، المحاسن بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ: شَکَوْتُ إِلَى أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَوْماً غَلَبُونِی عَلَى دَارٍ لِی فِی أَحْمَسَ وَ جِیرَانُهَا نُصَّابٌ وَ الرَّجُلُ لَیْسَ مِنْهُمْ فَقَالَ لِی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ هَؤُلَاءِ الَّذِینَ ذَکَرْتُ قَوْمٌ لَهُمْ نَسَبٌ صَحِیحٌ فَاسْتَعِنْ بِهِمْ عَلَى اسْتِخْرَاجِ حَقِّکَ فَإِنَّهُمْ یَفْعَلُونَ قَالَ فَجِئْتُ إِلَیْهِمْ فَقُلْتُ لَهُمْ إِنَّ جَعْفَراً أَمَرَنِی أَنْ أَسْتَعِینَ بِکُمْ فَقَالُوا إِی وَ اللَّهِ لَوْ لَمْ نَکُنْ بِمَوَالِی جَعْفَرٍ لَکَانَ الْوَاجِبُ عَلَیْنَا فِی صِحَّهِ نَسَبِهِ أَنْ نَقُومَ فِی رِسَالَتِهِ فَقَامُوا مَعِی حَتَّى اسْتَخْرَجُوا الدَّارَ فَبَاعُوهَا لِی وَ أَعْطَوْنِیَ الثَّمَنَ‏ .
      ۲۶- سن، المحاسن بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَوْنٍ الشَّیْبَانِیِّ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِنَا قَالَ: اکْتَرَیْتُ مِنْ جَمَّالٍ شِقَّ مَحْمِلٍ وَ قَالَ لِی لَا تَهْتَمَّ لِزَمِیلٍ فَلَکَ زَمِیلٌ فَلَمَّا کُنَّا بِالْقَادِسِیَّهِ إِذَا هُوَ قَدْ جَاءَنِی بِجَارٍ لِی مِنَ الْعَرَبِ قَدْ کُنْتُ أَعْرِفُهُ بِخِلَافٍ شَدِیدٍ وَ قَالَ هَذَا زَمِیلُکَ‏ فَأَظْهَرْتُ أَنِّی کُنْتُ أَتَمَنَّاهُ عَلَى رَبِّی وَ أَدَّیْتُ‏ لَهُ فَرَحاً بِمُزَامَلَتِهِ وَ وَطَّنْتُ نَفْسِی أَنْ أَکُونَ عَبْداً لَهُ وَ أَخْدُمَهُ کُلُّ ذَلِکَ فَرَقاً مِنْهُ قَالَ فَإِذَا کُلُّ شَیْ‏ءٍ وَطَّنْتُ نَفْسِی عَلَیْهِ مِنْ خِدْمَتِهِ وَ الْعُبُودِیَّهِ لَهُ قَدْ بَادَرَنِی إِلَیْهِ فَلَمَّا بَلَغْنَا الْمَدِینَهَ قَالَ یَا هَذَا إِنَّ لِی عَلَیْکَ حَقّاً وَ لِی بِکَ حُرْمَهً فَقُلْتُ حُقُوقٌ وَ حُرَمٌ قَالَ قَدْ عَرَفْتُ أَیْنَ تَنْحُو فَاسْتَأْذِنْ لِی عَلَى صَاحِبِکَ قَالَ فَبُهِتُ‏ أَنْ أَنْظُرَ فِی وَجْهِهِ وَ لَا أَدْرِی‏ بِمَا أُجِیبُهُ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَى أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فَأَخْبَرْتُهُ عَنِ الرَّجُلِ وَ جِوَارِهِ مِنِّی وَ أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ الْخِلَافِ وَ قَصَصْتُ عَلَیْهِ قِصَّتَهُ إِلَى أَنْ سَأَلَنِی الِاسْتِئْذَانَ عَلَیْکَ فَمَا أَجَبْتُهُ إِلَى شَیْ‏ءٍ قَالَ فَأْذَنْ لَهُ قَالَ فَلَمْ أُوتَ شَیْئاً مِنْ أُمُورِ الدُّنْیَا کُنْتُ بِهِ أَشَدَّ سُرُوراً مِنْ إِذْنِهِ لِیُعْلَمَ مَکَانِی مِنْهُ قَالَ فَجِئْتُ بِالرَّجُلِ فَأَقْبَلَ عَلَیْهِ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع بِالتَّرْحِیبِ ثُمَّ دَعَا لَهُ بِالْمَائِدَهِ وَ أَقْبَلَ لَا یَدَعُهُ یَتَنَاوَلُ إِلَّا مِمَّا کَانَ یَتَنَاوَلُهُ وَ یَقُولُ لَهُ اطْعَمْ رَحِمَکَ اللَّهُ حَتَّى إِذَا رُفِعَتِ الْمَائِدَهُ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص فَأَقْبَلْنَا نَسْمَعُ‏ مِنْهُ أَحَادِیثَ لَمْ أَطْمَعْ أَنْ أَسْمَعَ مِثْلَهَا مِنْ أَحَدٍ یَرْوِیهَا عَلَى أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع فِی آخِرِ کَلَامِهِ‏ وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِکَ وَ جَعَلْنا لَهُمْ أَزْواجاً وَ ذُرِّیَّهً فَجَعَلَ لِرَسُولِ اللَّهِ ص مِنَ الْأَزْوَاجِ وَ الذُّرِّیَّهِ مِثْلَ مَا جَعَلَ لِلرُّسُلِ مِنْ قَبْلِهِ فَنَحْنُ عَقِبُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ ذُرِّیَّتُهُ أَجْرَى اللَّهُ لآِخِرِنَا مِثْلَ مَا أَجْرَى لِأَوَّلِنَا قَالَ ثُمَّ قُمْنَا فَلَمْ تَمُرَّ بِی لَیْلَهٌ أَطْوَلُ مِنْهَا

      ( ۱) الاحتجاج:
      ( ۲) أمالی الصدوق: ۲۰۴٫
      ( ۱) فی المصدر: عن أبیه عن آبائه، و فی المعانی: الحسین بن یزید.
      ( ۲) فی المصدر: الا مؤمن.
      ( ۳) علل الشرائع ۵۸: معانی الأخبار: ۵۱، أمالی الصدوق: ۲۸۴٫
      ( ۴) المحاسن: ۱۳۸٫
      ( ۵) علل الشرائع: ۵۸ معانی الأخبار: ۵۱، أمالی الصدوق: ۲۸۴٫
      ( ۶) فی المصدر: الا مؤمن طابت.
      ( ۷) علل الشرائع: ۵۸، معانی الأخبار: ۵۱، أمالی الصدوق: ۲۸۴٫
      ( ۱) أمالی الصدوق.
      ( ۲) بشاره المصطفى: ۱۱ علل الشرائع: ۵۸ معانی الأخبار: ۵۱٫
      ( ۳) فی المصدر: طابت موالدکم.
      ( ۴) تفسیر القمّیّ: ۵۸۲ فیه لتطیب موالدهم.
      ( ۵) الخصال ۱: ۵۴٫
      ( ۶) فی المصدر: فلم یبتلیهم.
      ( ۷) الخصال ۱: ۱۰۷ فیه: أو یکون فیهم.
      ( ۱) الخصال ۱: ۱۰۹٫
      ( ۲) قرب الإسناد:
      ( ۳) الخصال ۲: ۱۶۳٫
      ( ۴) فی المصدر: و هو مسند.
      ( ۵) فی نسخه: فلما ولى.
      ( ۶) فی المصدر: قلت: اللّهمّ لا.
      ( ۱) عیون أخبار الرضا: ۲۲۹٫
      ( ۲) فی المصدر: من هؤلاء و هؤلاء.
      ( ۳) السرائر: ۴۷۱٫
      ( ۴) فی المصدر: لم تلدهم.
      ( ۵) السرائر: ۴۷۲٫
      ( ۶) السرائر: ۴۷۲٫
      ( ۱) فی الأمالی: فخلق اللّه.
      ( ۲) فی الأمالی: باسماء امهاتهم سوى شیعتک.
      ( ۳) مجالس المفید: ۱۸۳، امالى ابن الشیخ: ۴۸ و ۴۹٫
      ( ۴) أمالی ابن الشیخ: ۲۹۱٫
      ( ۵) أمالی ابن الشیخ: ۲۹۱٫
      ( ۱) علل الشرائع ۵۸٫
      ( ۲) فی المصدر: عن محمّد بن علیّ بن معمر.
      ( ۳) فی المصدر: عن عمرو بن منصور.
      ( ۴) لا یکترث لهذا الامر أی لا یعبأ به و لا یبالیه.
      ( ۵) الإسراء: ۶۶٫
      ( ۶) علل الشرائع: ۵۸ و ۵۹٫
      ( ۱) فی نسخه: الذی علق منه.
      ( ۲) معانی الأخبار: ۱۱۳٫
      ( ۳) فی المصدر: عبد اللّه بن محمّد الحجال.
      ( ۴) أی إذا ثبت.
      ( ۵) فی نسخه: فتلزقه.
      ( ۶) المحاسن: ۱۳۸ و ۱۳۹٫
      ( ۷) المحاسن: ۱۳۹٫
      ( ۱) فی نسخه: لم یدع على مثل ما ترید عیبه.
      ( ۲) فی المصدر: ثم لقیت الآخر.
      ( ۳) المحاسن: ۱۳۹ و ۱۴۰٫
      ( ۴) المحاسن: ۱۴۰٫
      ( ۱) فی المصدر: فاظهرت له انى قد کنت اتمناه على ربى و أبدیت.
      ( ۲) فی نسخه: فتهیبت.
      ( ۳) فی المصدر: فى وجهه لا أدرى

  2. این چرندیات چیه به خورد مردم میدین انسان با فکر میفهمه که کلا هر دینی دروغه و فقط واسه کاسبی یه عده خر میان میگن ما پیامبر هستیم یه عده خر تر هم قبول می کنند بعد یه قانونی از خودشون در اوردن که این قوانین بعدها شده دین

  3. بزرگوار روایات نقل به مضمون از شما خواسته نشده متن این روایت که نقل شده رو اگر لطف بفرمایید ممنون میشیم،تمام جلد ۲۷ بحار رو تقریبا نگاه کردم امالی مرحوم صدوق رو هم همینطور این روایت رو ندیدم،بله از باب محبت مولا الموحدین شکی در روایات مذکور نیست اما چند وقتی است با طرح جعلی بودن این روایت از طرف معاندین بین دوست داران آل الله جنگ وجدالی رخ داده ،لذا برادران عزیز وبزرگوار متن این روایت مذکور را خواستاریم نه روایات مشابه. با تشکر فراوان

    1. سلام علیکم .
      مقدمه :
      دقیقا خاطرم نیست در کدام کتاب بود که دیدم ولی دقیق یادم هست که آن نسخه ، نسخه ی خطی بود .
      و ذیل حدیثی از من لایحضر به این داستان اشاره کرده بود .
      فک می کنم در کتاب محرق القلوب شیخ عبد النبی وفسی اراکی که نسخه ی خطی آن در مدرسه ی فیضیه موجود است
      البته الان دسترسی ندارم ولی اگر قم تشریف دارید حتما نگاه بفرمائید .

      و اما بعد : اینکه عین این داستان اتفاق افتاده یا خیر؛ العهده علی الراوی ، لکن محک حلال زادگی در اطفال در زمان پیامبر .
      بنا بر آنچه در لسان الف : علمای اهل سنت ب : مورخین از اهل تسنن و ج : علمای شیعه آمده است اینکه :
      اولا این مطلب را ملاحظه فرمائید: وَ کَانَ الصَّبِیُّ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ص إِذَا وَقَعَ الشَّکُّ فِی نَسَبِهِ عُرِضَتْ عَلَیْهِ وَلَایَهُ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع فَإِنْ قَبِلَهَا أُلْحِقَ نَسَبُهُ بِمَنْ یَنْتَمِی إِلَیْهِ وَ إِنْ أَنْکَرَهَا نُفِی‏
      و در ثانی این مطلب را تأمل کنید :
      کُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ص ذَاتَ یَوْمٍ جَمَاعَهً مِنَ الْأَنْصَارِ فَقَالَ لَنَا یَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ بُورُوا أَوْلَادَکُمْ بِحُبِّ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع فَمَنْ أَحَبَّهُ فَاعْلَمُوا أَنَّهُ لِرِشْدَهٍ وَ مَنْ أَبْغَضَهُ فَاعْلَمُوا أَنَّهُ لِغَیَّه
      حال چه این فرد با فرزند سیاه نزد رسول الله آمده باشد چه نیامده باشد در اصل جریان خللی وارد نمی کند و آن محک حلال زادگی اطفال در زمان رسول الله با محبت حضرت امیر بوده است.

دیدگاهتان را بنویسید

3 × 1 =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.