امام حسین،سند و پشتوانه ی قرآن/ ۳۰ روز تا کربلا / پدر یا پسر ، کدام محبوب تر ؟!

در کتاب ((منتخب آثار امیرالمؤ منین (علیه السلام ))) آمده است :
روزى رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) در حالى که که امام على بن ابى طالب (علیه السلام) نزد او بود – نشسته بود که حسین (علیه السلام) وارد شد. پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم) او را گرفته در دامان خود نشانید و میان دو دیده و لبان او را مى بوسید. حسین (علیه السلام) شش ساله بود على (علیه السلام) عرض کرد: اى رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم)! آیا فرزندم حسین (علیه السلام) را دوست دارى ؟ فرمود: چگونه او را دوست نداشته باشم با اینکه او عضوى از اعضاى من است ؟
عرض کرد: اى رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم)! کدام یک نزد شما محبوبتریم ، من یا حسین ؟
حسین (علیه السلام) پاسخ داد: ((هر که در شرافت والاتر است او نزد رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) محبوبتر و مقربتر است )).
على (علیه السلام) فرمود: حسین جان ! با من مباهات مى کنى ؟
عرض کرد: ((بله پدرجان ! اگر مایل باشى )).
على (علیه السلام) فرمود: من امیر مؤ منانم ، من زبان راستگویانم ، من وزیر مصطفایم تا هفتاد و اندى از فضایل خود را شمرد و ساکت شد.
پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم) به حسین (علیه السلام) فرمود: ابا عبدالله ! آیا شنیدى ؟ آنچه بر شمرد یکدهم از یکدهم از یکدهم فضایل او، و از هزار هزار مزیتى است که او دارد، او بالاتر از اینهاست .
حسین (علیه السلام) فرمود: ((همه ستایشها از آن خداوندى است که ما را بر بیشتر بندگان مؤ من خود و بر همه جهانیان برترى داده است . سپس ‍ فرمود: اى امیرالمؤ منین ! در آنچه بر شمردى ، راستگو و امینى ))
پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم) فرمود: فرزندم ! اکنون تو فضایل خود را یاد کن .
حسین (علیه السلام) عرض کرد: ((من حسین بن على بن ابیطالب هستم ( و این در حالی بود که با دست خود به پدر اشاره می کرد )، مادرم فاطمه زهرا (علیها السلام ) سرور بانوان جهانیان است ، جدم محمد مصطفى (صلى الله علیه و آله و سلم) سرور قاطع همه بنى آدم است .
پدر جان ! مادر من نزد خدا و همه مردم برتر از مادر شما ، و جد من نزد خدا و همه مردم بهتر و برتر از جد شماست .
من در گهواره بودم که جبرئیل به زبان کودکانه مرا نوازش مى کرد و با من حرف مى زد، و اسرافیل با روى باز و گشاده مرا پذیرا مى شد.
بابا جان ! شما نزد خدا برتر از من هستید و من با پدران و مادران و اجداد خود فاخرتر از شما هستم )).
سپس برخاسته دست به گردن على (علیه السلام) انداخت و پى در پى او را مى بوسید، و على (علیه السلام) نیز او را مى بوسید و مى فرمود:
حسین جان ! خداوند شرافت و بزرگوارى و گرانمایگى و دانش و بردبارى تو را فزونى بخشد ستم کنندگان برتو را لعنت کند و از رحمت خود به دور دارد.

موسوعه کلمات الامام حسین علیه السلام /  الجزء الاول /الفصل الاول / عدد ۲۲

دیدگاهتان را بنویسید

6 − سه =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.