امام حسین،سند و پشتوانه ی قرآن/ ۱۰ روز تا کربلا / آخرین توشه های پیامبر …

ابن عباس نقل کرده که رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) در لحظات آخر عمر شریفش پیوسته مى فرمود: محبوبم را صدا کنید، پس یکى را پس از دیگرى صدا کردند و حضرت (صلى الله علیه و آله و سلم) از آنان رو برگرداند، به فاطمه (علیها السلام ) عرض شد: سراغ على (علیه السلام ) بفرست که رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) جز او را نمى خواهد.
فاطمه (علیها السلام ) از پى على (علیه السلام ) فرستاد. چون آمد رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) چشمانش را گشود و صورتش ‍ از شوق مى درخشید، سپس فرمود:
على جان ! نزدیک بیا، على جان ! نزدیکم بیا! پیوسته او را نزدیک آورد تا دستش را گرفته نزد بالین خود نشاند، سپس بیهوش شد.
حسنین – در حالیکه حسن بیشتر بی تابی و گریه می کرد – شیون و گریه کنان آمده  تا خود را بر رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) افکندند.
على (علیه السلام) خواست آنان را کنار زند که رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) به هوش آمد و فرمود:
على جان !
بگذار من آنان را ببویم و آنان نیز مرا ببویند
من از آنان توشه گیرم و آنان از من توشه گیرند
آگاه باش که پس از من به آنان ستم مى شود و به ناحق کشته مى شوند
لعنت خدا باد بر هر که ظلمشان کند و این را سه بار تکرار فرمود
موسوعه کلمات الامام حسین علیه السلام /  الجزء الاول /الفصل الاول / عدد ۶۳

دیدگاهتان را بنویسید

هفده − هشت =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.