از ماست که بر ماست …

دو چیز را از کودکی خوب یاد نگرفته ایم :
الف : کار گروهی را یا بلد نیستیم و یا اگر بلد باشیم عمدتا خوب فرا نگرفته ایم .
ب : فرمان پذیری از فرمانده را آنجا که به نفع مان نباشد بر نمی تابیم و یا اگر هم بپذیریم إن قُلت های فراوانی برای فرمانده خواهیم داشت که همین إن قُلت ها ممکن است هم کار را برای فرمانده سخت کند و هم برای دل ما زنگار آفرین باشد

این دو از آفت های بزرگ پیشرفت ماست . کاش آنها را برطرف کنیم

دیدگاهتان را بنویسید

پنج + پانزده =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.