برای تو حلال ، برای اسلام حرام !

حرکت بسیار حساب شده ی امام حسین علیه السلام در طول تاریخ بشریت ، به حدی اثر گذار بوده و هست که امروزه منشاء پیدایش همه ی قیام های اسلامی و غیر اسلامی میباشد و همواره مورد توجه کارشناسان دینی و سیاسی بوده است . حرکتی که تمام معادلات قاطبه ی اهل ظلم را بر هم ریخته و تا به امروز هر حکومتی جوری را گریبانگیر بوده است .

ناگفته پیداست همه ی اجوری که بر عزاداری آن حضرت مترتب بوده است از این مهم و احیای دین سرچشمه می گیرد که قیام حضرت اباعبدالله الحسین  دین را زنده نمود و زنده نگه داشتن یاد آن قیام در همه ی اعصار ، در لسان روایات معتبره از طریق اهل سنت و شیعه ؛ عطایی جز بهشت برین نخواهد داشت .

از اینرو ، این قیام و اهداف آن همواره مورد توجه ظلمه بوده و سعی در اطفاء انوار الهیه ی آن داشته اند که به لطف ایرذ یکتا ، موفق نبوده اند اما دست از تلاش برای به انحراف کشیدن آن بر نداشته اند .

یکی از مصادیق به انحراف کشیدن اهداف این قیام ، تحریف در شیوه ی عزاداری برای آن حضرت بوده است که در همه ی اعصار ، مورد توجه بزرگان دینی ما نیز واقع شده است .

در راستای مستندات موجود ، در باب یکی از این شیوهایی که احساس می شود مورد توجه دشمنان دین قرار گرفته و با همه ی فعالیت های ضد دینی خود ، با آن مخافتی نکرده و با همه ی دشمنی ای که با اهداف قیام سرخ حضرت اباعبدالله الحسین دارند ،می خواهند باقی بماند ؛ شیوه ی ” قمه زنی ” می باشد .

حضرت امام خامنه ای حفظه الله تعالی در این راستا می فرمودند :

کسى که با مسائل کشور شوروى سابق و این بخشى که شیعه ‏نشین است (جمهورى آذربایجان) آشنا بود، مى‏ گفت: آن وقتى که کمونیستها بر منطقه‌ی آذربایجان شوروى سابق مسلط شدند، همه‌ی آثار اسلامى را از آن‏جا محو کردند؛ مثلاً مساجد را به انبار تبدیل کردند؛ سالنهاى دینى و حسینیه‏ ها را به چیزهاى دیگرى تبدیل کردند و هیچ نشانه‌ایى از اسلام و دین و تشیع باقى نگذاشتند؛ فقط یک چیز را اجازه دادند و آن «قمه زدن» بود! دستورالعمل رؤساى کمونیستى به زیردستان خودشان این بود که مسلمانان حق ندارند نماز بخوانند؛ نماز جماعت برگزار کنند؛ قرآن بخوانند؛ عزادارى کنند؛ هیچکار دینى نباید بکنند؛ اما اجازه دارند که قمه بزنند! چرا؟ چون خود قمه زدن، براى آنها یک وسیله‌ی تبلیغ بر ضد دین و بر ضد تشیع بود! بنابراین، گاهى دشمن از بعضى چیزها این‏گونه علیه دین استفاده می‌کند. هرجا خرافات به میان بیاید، دینِ خالص بدنام خواهد شد.

که با تعمّق در این فرمایشات ، به نکته ی بسیار مهمی متوجه خواهیم شد که در قالب یک سوال مطرح می شود :

اگر شرکت در مراسم عزاداری سالار شهیدان از اعظم مستحبات بوده و اشاعه ی فرهنگ دینی در پرتو عزاداری سالار شهیدان مورد توجه خاص امامان شیعه بوده است و قمه زدن در رثای حضرت اباعبدالله الحسین یکی از مصادیق عزاداری و دارای فضیلت است ، پس چرا امامان شیعه که از انجام هیچ مستحبی فروگزار نبوده اند و یا مراجع عظام تقلید از متقدمین و متأخرین از انجام آن خودداری می کرده و می کنند ؟

ناگفته پیداست همانطور که در فتاوای مراجع عظام تقلید آمده است ” هر آنچه مناسب عزاداری بوده و مرض آور نباشد اشکال ندارد ” اگرچه این شیوه ی عزاداری سابقه ای در زندگانی معصومین صلوه الله علیهم اجمعین نداشته باشد . اما با تطبیق عمل ” قمه زدن ” با این گونه فتاوا ، ممکن است عمل ” قمه زدن ” در رثای اباعبدالله الحسین علیه السلام دارای اشکال فردی نباشد اما وقتی این عمل دستاویزی برای بیگانگان برای تبلیغ علیه اسلام و مسلمنان باشد ، این عمل به ضر اسلام بوده و دارای مشکل خواهد بود .

به زبان ساده تر : ممکن است قمه زدن بر اساس برخی فتاوا با رعایت شروط فتوا ، از نظر فردی برای اشخاصی که به این عمل مبادرت می ورزند ، اشکالی نداشته باشد ؛ اما زمانی که تبدیل به یک سنت شده و موجه وهن اسلام و مسلمین می شود ، بر اساس نص صریح قرآنی حرام می باشد .

لازم می دانم نقل قولی از مرحوم حضرت آیت الله العظمی بهجت رحمت الله علیه را به رویت شما خوانندگان عزیز برسانم . ایشان می فرمودند : 

مرحوم آیت الله آقا سید ابوالحسن اصفهانی ( صاحب تشرفات متعدده خدمت حضرت ولی عصر ) با قمه زنی مخالف بودند و تا آخر عمر هم مخالف ماندند .
برخی هم به ما انتساب قولی را داده اند که من گفته ام پیراهنی خونی دارم که با آن قمه زده ام و وصیت کرده ام که با من دفن شود ؛ بنده چنین لباس خون آلودی ندارم و چنین وصیتی هم نکرده ام .

برای اهل تقوی همین یک قول از بزرگی چون مرحوم ایشان کفایت می کند که به این عمل مبادرت نورزند ، افزون بر اینکه بزرگان دیگری در این زمینه نیز نظرات مبسوط تری دارند .

حضرت امام خامنه ای ادام الله ظله علی رئوس المسلمین در همینه زمینه فرموده اند :

در زمان امامان شیعه و پس از آن ، سابقه ای برای اینکار سراغ نداریم . حتی روایتی نیز به صورت عام و یا خاص دیده نشده است . علاوه بر اینکه این کار از وسایل تبیلغ بر ضد دین و مکتب است .

این مختصر برای اهل اشارت و نیز تدبر ، کفایت کرده تا محرم اسرار شوند و بر اساس آنچه شرع مقدس در باب تبعیت از ولی زمان ، از شیعه می خواهد ، به آن مبادرت نمایند .

 

 

آفات عزاداری / آفت خادمین ۲

بر اساس آنچه در نوشته ی قبلی ( در راستای آفات عزاداری و آنچه گریبان گیر خادمان خاندان عصمت و طهارت می شود ) بدان اشاره شد ، در این نوشته به یک یادآوری بسنده می شود و آن اینکه :

چنانچه دغدغه ی یک خادم  بر اساس ذائقه ی مستمع ، شکل بگیرد و نه آنچه که رضای خدا را در پی دارد ، اگر تغییر رویه نداده و با همین شیوه ی غلط پیش برود ، سر از ناکجای نا آبادی در خواهد آورد که انحراف و بدعت را در پی خواهد داشت .
نتیجه اش می شود : هیئاتی با جمعیت فراوان اما شعور دینی حداقلی . هیئاتی که کم هم نیستند .

نکته : اگر به شیوه ی ذاکرانی امثال حاج آقا منصور ارضی( حفظه الله ) که از بزرگ پیر غلامان ساحت قدس حضرات معصومین هستند به دقت نگاه کرده و عُمر خدمتگزاری این بزرگواران را مورد مطالعه قرار دهیم ، به حقیقت خواهیم یافت که شیوه ی عرض ادب این بزرگواران به آستان کبریایی حضرات معصومین  در طول سالها ، تغییری نکرده و بر اساس آنچه اهل بیت صلوه الله علیهم اجمعین فرموده اند به احیای امر دینی و مبارزه با بدعت ها پرداخته اند.

آفات عزاداری / آفت خادمین ۱

نوشته های ذیل حدیث نفس است و خطاب اصلی اش ، نفس سرکش نویسنده است اما چه خوب است که مورد توجه سایر خدمتگزاران اهل بیت عصمت و طهارت نیز قرار بگیرد :

کسی که به شرف نوکری اهل بیت عصمت وطهارت نائل می شود ، باید کمر همت بر خود سازی ببندد . چراکه خادم آستان ملکوتی حضرات معصومین چه در این دنیا و چه در ملکوت عالم ، به نام اربابش شناخته شده و وقتی به نام اربابی چون حضرت حسین علیه السلام شناخته شد ؛ مسئولیتی بس خطیر و سنگین را پیش رو دارد .

یکی از آفات خدمتگزاری آستان قدسی اهل بیت عصمت و طهارت ، شهرت است و خدا نکند تا زمانی که نفس آدمی برای آن تربیت نشده باشد ، به سراغ او بیاید . از جلوات ذکر حضرت حسین و سایر خاندان عصمت ، تحبیب قلوب است و خادم آن آستان کبریایی ، محبوب قلوب خلایق است چرا که به نام ارباش شناخته شده و اقبال مردم را در پی دارد .

اگر نفس سرکش لجام زده نشده و به سبب اقبال مردم ، مبتلا به لذت شهرت شود ؛ آن زمان ، زمانیست بس خطرناک که در کلام معصومین و شارحان آن کلام از علمای علم اخلاق با تعابیر مختلفی بدان اشاره شده است . و در کلامی زیبا از پیشوای ششم شیعیان ، حضرت امام صادق علیه السلام به این مهم اشاره شده است که حضرتش فرمودند : فوالله ما خفقت النعال خلف رجل الا هلک و اهلک / به خدا قسم صدای کفش مریدان ، دنبال فردی بلند نمی شود مگر آنکه هم خود را هلاک می کند و هم دیگران را ! ( اصول کافی ، جلد سوم ، صفحه ی ۴۰۵ ) . و مرحوم حضرت امام خمینی رحمت الله علیه نیز به لذت شنیدن صدای پای مریدان ، اشاره کرده و آنرا به عنوان هلاکت معنوی فرد مبتلا ، شرح می دهند .

 

عزاداری عاشورای شمسی : بدعت ها و تحاریف ، توطئه ی دشمنان

آنروز که در حرمسرای شاه قاجار ، قلیان ها شکسته شد ؛ سران بریتانیایی فهمیدند که دستور یک عالم دینی تا چه حد می تواند نافذ باشد که حتی حرمسرای شاه وقت ایران ، تحت سیطره ی کلام او قرار بگیرد .

زبان و قلم یک روحانی اهل علم ، برای آنان از هر سلاح سرد و گرمی ، خطرناکتر بود تا جائیکه یک خط فتوای میرزای شیرازی ، مبنی بر تحریم استعمال تنباکو ، کمپانی « رژی» که یکی از بزرگترین کمپانی های سرمایه گذار بریتانیایی بود را تا مرز ورشکستگی پیش برده و زمینه ی یک قیام گسترده را فراهم نماید .

استعمار به خوبی دید که روحانیت ، جنگ نرمی را پایه گذاری کرده است که اساس آن ، در حوزه های علمیه شکل می گیرد . پس در مقابل استراتژی جنگ نرم روحانیت ، دشمن نیز جنگ نرمی را طراحی نمود و از همان روزها فعالیت خود را آغاز کرد .

اگر تا آن روز ، روحانیت در میدان جنگ نرم ، یکّه پیشتازان بودند ، اما با ورود استعمار به این عرصه ، و عدم آشنایی روحانیت با تکنولوژی های روز ، در میدان جنگ نرم ، کمی عقب ماندند تا اینکه در زمان قاجار ، علی الخصوص در زمان ناصر الدین شاه که درگاه ورود اولین ابزار تهاجم فرهنگی به ایران بود ، شبیخون فرهنگی روزهای اول و پرشور خود را سپری می کرد .

http://maddahi.net/my/13900703/MANASH.jpg

استعمار میکوشید تا باورهایی که مسلمانان را بیدار و آگاه ساخته و میان آنها همدلی واتّحاد ایجاد میکرد و  همچنین هر آنچه سلامت فکری، روانی و اجتماعی آنان را تأمین مینمود از میان بردارد.

نقل است زمانی که مرحوم آیت‌الله سیدحسن مدرس طلبه جوانی بودند به سامرا رفته و با میرزای شیرازی ملاقات می‌کنند، بعد از اینکه میرزای شیرازی از نام و نشان شهید مدرس می‌پرسد و می‌فهمد که اهل اصفهان ایران است، از اوضاع و احوال ایران از او سوال می‌کند. شهید آیت‌الله مدرس در پاسخ مرحوم میرزای شیرازی، می گوید:

فتوای شما در ایران غوغا به پا کرده و همه مردم حتی در قصر ناصرالدین شاه قلیان ها را شکستند.

بعد از این که میرزای شیرازی این سخنان را از شهید آیت الله مدرس می‌شنود شروع به گریه می‌کند . شهید آیت الله مدرس از ایشان می‌پرسند که چرا گریه می‌کنید؟ من فقط واقعیت های ایران را عرض کردم و میرزای شیرازی نیز در پاسخ به شهید آیت الله مدرس می‌گوید:

” من از اهمیت دادن مردم به سخن عالمان دینی ناراحت نیستم بلکه گریه و ناراحتی من به این دلیل است که دشمنان اسلام که تاکنون نمی دانستند قدرت اسلام در کجاست، از امروز فهمیدند و از این رو از همین امروز برای شکستن قدرت اسلام کار می کنند.”

استعمارگران پس از این واقعه با برنامه ریزی دقیق و حساب شده ، برای رسیدن به بزرگترین هدف خود که کمرنگ جلوه دادن دین و دستورات آن بود ، به تضعیف روحانیت که مجریان دستوارت دینی بودند ، پرداخته و بذر تردید به عالمان دینی را در بین مردم کاشت تا محصول آن را به موقع برداشت نماید .

و متاسفانه اثرات فعالیت دشمن در ۱۲۰ سال گذشته ، امروز در برخی سطوح بین جوانان و برخی مردم دیده می شود که دم از جدایی دین و عالمان دینی از سیاست می زنند .و یا گسترش بدحجابی که متاسفانه امروز در میهن عزیزمان شاهد آن هستیم ، نتیجه تلاش دشمنان دین و اعتقاد در سالهای دور در عهد قاجار بوده که پس از گذشت این همه سال ، به ثمر نشسته است .

آری ! دشمن به هدف خود معتقد است . برای آن هزینه می کند و به انتظار می نشیند تا نتیجه اش را ببیند . حال این انتظار ، یکجا ، یکساله جواب می دهد و برای یکجا ، ۱۲۰  سال به طول می انجامد .

یکی از بسترهایی که دشمن از همان زمان قاجار برای پاشیدن بذر نفاق و فساد ،  انتخاب کرده ،محافلیست به نام مجالس اهل بیت ، که موتور محرکه ی شیعه شناسایی شده و باید نابود شود که اگر این موتور محرکه از شیعیان و امت های اسلامی گرفته شود ؛ یکی از بزرگترین اهداف دشمن ، عملی شده است .

برای این منظور بر اساس اطلاعات طبقه بندی شده در دستگاه های اطلاعاتی ، بودجه ی هنگفتی صرف به انحراف کشیدن این مجالس و محافل شده و در اتاق فکر مخصوص ، بدعت ها طراحی شده و سپس توسط عوامل نا آگاه خودی ، این بدعت ها و انحرافات عملی شده و هدایت می گردد .

یکی از آفت هایی که متاسفانه با برنامه ریزی قبلی ، دامن گیر برخی جلسات خوب و مذهبی کشور شده است ؛ پایه گذاری انحراف در عزاداری سنتی با ایجاد شور بدون شعور و فهم مذهبی است ؛ آنهم بدون اینکه متوجه باشیم که در حال ایجاد بدعت ها و انحرافات هستیم .

آنچه از عالمان دینی و اساتید اخلاق به ما رسیده است  همه و همه بر این مهم تاکید دارند که در مجالسی که برای اهل بیت عصمت و طهارت تشکیل می شود باید شور و شعور در کنار هم باشند و حتی کسب معرفت و شعور دینی از درجه ی اهمیت بالاتری نسبت به ذوق در خلاقیت ، شوق در اجرا و شور احساسی مورد اهمیت واقع شده است تا جائیکه احیاگران امر اهل بیت ، مورد دعای امامان شیعه واقع شده اند و احیای امر اهل بیت عصمت و طهارت به نشر تعالیم دینی و توضیح و تبیین بیانات ایشان در امور مختلف و وجوه زندگی مردم است .

استاد معظم ، حضرت آیت الله سید عبد الله فاطمی نیا در خصوص تشکیل مجالس اهل بیت عصمت و طهارت می فرمایند :

آدمی که پشتوانه ی علمی ندارد و فقط روی احساس آمده ، ضربه می خورد . احساس یک اندازه ای دارد .
اگر کسی علوم اولین و آخرین را داشته باشد اما حال و احساس نداشته باشد ، یک عباسی نمی ارزد .
و اگر حال و احساس داشته باشد ولی پشتوانه ی علمی نداشته باشد ، بازهم فایده ندارد .

توطئه ی امروز دشمن این است که دغدغه ی خلاقیت در اجرای مراسم دینی به جهت ایجاد شور و شعف در مستمعین ،دغدغه ی اول برگزارکنندگان باشد که مجریان و مستمعین ، به حال ، احساس و شور مشغول باشند تا از شعور و معرفت غافل شوند . و وقتی از کسب معارف اهل بیت خالی شدند ، با کوچکترین ضربه ای شکسته می شوند و وقتی شکستند ، دشمن برای رسیدن به اهداف خود راه هموارتری را پیش رو خواهد داشت .

نتیجه ی یک محفل کاملا احساسی ، انعقاد مجلسی می  شود با عنوان ” عاشورای شمسی ” که انتقاد بزرگان علماء را در پی داشت و با هدف کمرنگ جلوه دادن سالگرد شهادت امام حسین در روز عاشورا ،  برنامه ریزی شده بود و متاسفانه برگزارکنندگان نا آگاه آن ، در راستای پیاده سازی اهداف دشمن به یک اجرای زیبا پرداختند .

باشد که خداوند ما را از این انحرافات و ابتلاء به آنها ، محفوظ بدارد .

نکته : جهت آشنایی با فواید ماه های قمری و مضرات استفاده از تاریخ شمسی توجه شما را به آنچه مرحوم علامه سید محمد حسین تهرانی به رشته ی تقریر در آورده است جلب می نمایم .