یک توصیه برای طلبه هایی که در فضای مجازی مشغول فعالیت هستند !

یک توصیه برای طلبه هایی که در فضای مجازی مشغول فعالیت هستند !

علاوه بر این، ابزارهای تسهیل‌کننده، مثل رایانه‌ها و ارتباطات اینترنتی و فضای مجازی و سایبری هم که الان در اختیار شماست. اگر بتوانید اینها را یاد بگیرید، میتوانید یک کلمه حرف درستِ خودتان را به هزاران مستمعی که شما آنها را نمیشناسید، برسانید؛ این فرصت فوق‌العاده‌ای است؛ نبادا این فرصت ضایع شود. اگر ضایع شد، خدای متعال از من و شما روز قیامت سؤال خواهد کرد: از فرصت این همه جوان، این همه استبصار، این همه میل و شوق به دانستن، شما برای ترویج معارف اسلامی چه استفاده‌ای کردید؟ نظام اسلامی یک چنین خدمتی به ما معممین و روحانیون کرده. مگر میتوانیم خودمان را کنار بگیریم؟

بیانات در دیدار علما و روحانیون خراسان شمالی

پی نوشت :

لازمه ی حضور در فضای مجازی به جهت استفاده ی درست و اثر گذار از آن ، به دست آوردن یک شناخت جامع و کامل از وقایعی ست که در فضای سایبر در حال رخ دادن است و نیز باید به حقایق این فضا اشراف کامل داشت و بعد از اشراف و درک این وقایع و حقایقِ گاها تلخ ، مکانیزم استفاده را کاملا آموخته باشیم تا بتوانیم مصداق فرمایش رهبری عزیز باشیم که فرمودند :

” میتوانید یک کلمه حرف درستِ خودتان را به هزاران مستمعی که شما آنها را نمیشناسید، برسانید ”

 

راه نجات؛هدفمندی از رایانه تا پـلاس !

حضور در شبکه های اجتماعی از قبیل فیس بوک ، توییتر،گوگل پلاس و … حضوری همانند حضور در یک جامعه بین المللی را تداعی می کند با این تفاوت که نقش انسانها در شبکه های اجتماعی به مراتب از حضورشان در جامعه پر رنگ تر و ایضا اثرگذار تر تعریف شده است .
یکی از اهداف کلانی که بنیانگذاران شبکه های اجتماعی با استفاده از روشهای خاصّ ِ روانشناسانه به دنبال آن بوده اند سازماندهیِ گروهی ِکاربران مجازی با سلایق مختلف می باشد که کاربر در آن گروه به تعامل با سایر همگروهی های خود پرداخته و با دیگران آشنا می شود.

گروهایی با گرایش هایی همچون :
دین
سیاست
اخبار
هنر
سکس
عشق
ادبیات
تجارت و تبلیغات
هک و …از جمله عمده گرایش هایی می باشد که موسسین شبکه های اجتماعی به دنبال آن بوده و این شبکه ها را طوری طراحی کرده اند که یک کاربر می تواند در همه و یا برخی از گرایش ها حضوری فعال داشته باشد .
فرق عمده ی کاربر شبکه های اجتماعی در فضای مجازی با یک انسان در جامعه ، اولا پوشش ( واقعی و یا دروغین ِ ) دلخواهیست که این شبکه ها به افراد داده و در ثانی نحوه ی تعامل بدون محدودیت ِ فرد با سایر کاربران حاضر در شبکه می باشد.

شاید در جامعه به راحتی نتوان با یک فرد با مشخصاتی خاص ، ارتباط برقرار کرد اما برقراری این ارتباط با ساکنین جامعه ی مجازی و علی خصوص کاربران شبکه های اجتماعی که اکثرا جوان و با پراکندگیِ سنی ِ ۲۵ تا ۳۵ سال می باشند ؛با چند کلمه در قالب یک کامنت ساده و یا یک لایک و پلاس امکان پذیر می باشد و افراد به راحتی می توانند اثر چند جمله ی ساده ی خود را مشاهده نمایند .
به عبارت دیگر یک کاربر جوان در شبکه های اجتماعی ، حضورش در آن شبکه را از شخصیت واقعیش در اجتماع ِمردم ، اثرگذارتر می بینند و همین مهم یکی از دلایل عمده ی حضور این افراد در شبکه های اجتماعی می باشد .

از طرفی به دلیل نبود یک قانون جامع در خصوص پیگیری تخلفات کاربران در شبکه های مجازی ، متاسفانه رعایت حدود الهی و در کنار آن اخلاق دینی و انسانی به مراتب کمرنگ تر از زندگی روزانه ی این افراد در جامعه ی واقعی شان میباشد و با تاسف فراوان باید گفت که بنیانگذاران  شبکه های اجتماعی از همین ضعفِ از قبل پیش بینی شده ، نهایت استفاده را کرده تا به تخریب تدریجی پایه های دینی و کم رنگ جلوه دادن اصول اخلاقی بپردازند .

نقض حریم های دینی و اخلاقی از مبرّزترین خصیصه های این شبکه هاست و متاسفانه کاربران نخبه و علی الخصوص افراد مذهبی نیز گاها با چنین نقض حریم هایی روبرو هستند .
چیزی که تکرار آن از قُـبح آن می کاهد .

آنچه که امروز در فضای مجازی شاهد آن هستیم پیوستن خیل کثیری از نخبه گان مذهبی به شبکه ی اجتماعی گوگل پلاس بجای فیس بوک و تشکیل جدید حلقه ی مذهبیــون در این شبکه ی اجتماعی می باشد و در این گریز مهمترین نکته ای که این کاربران باید از آن آگاه باشند یک مسئله ی بسیار مهم است و آن اینکه :
نباید جذابیت های این شبکه ها آنها را از حقیقت فعالیت دینی شان دور نماید .
به اشتراک گذاشتن جمله های زیبا و خواندنی تا زمانی خوب است که به قول مرحوم علامه ی محمد تقی جعفری ، “مطابق با واقع و اثر گذار در زندگی روزمره ” باشد در غیر اینصورت “بازی با الفاظی” است که آنها را در طولانی مدت به یک بازیگر ماهر تبدیل خواهد کرد .

سوالی که مطرح است این است که وظیفه ی کاربران مذهبی حاضر در شبکه های اجتماعی چیست ؟social network

یک کاربر شبکه های اجتماعی باید قبل از هر چیز یک دستور کار را در قالب عناوین زیر برای خود مشخص نماید . دستور کاری که برای فعالیت موفق در شبکه های اجتماعی حتما و باید مورد توجه قرار بگیرد .
فعالیت موفق باید از باء بسم الله تا تای تمّت آن برنامه ریزی شده باشد . چیزی که طراحان شبکه های اجتماعی برای حداکثر استفاده از حضور اعضای خود ، صفر تا صدش را برنامه ریزی نموده اند و ما اگر بخواهیم دچار انحراف نشویم حتما باید به آن توجه نماییم .

تعریف هدف :

کاربرانی که می خواهند با گرایش دینی به عرصه ی بین المللی شبکه های اجتماعی قدم بگذارند باید برای خود یک هدف جامع تعریف نمایند . باید دید که هدف از حضور در فضای مجازی چیست ؟ و وقتی هدف را برای خود تعریف کردیم بسنجیم که آیا انتخاب این هدف ، درست و بر اساس نیازهای اشباع نشده ی کاربران حوزه ی دینی شبکه های اجتماعی هست یا خیر !

تعریف راهکار فعالیت بر اساس تخصص ها:

پس از تعریف هدف ، بر اساس توانایی های خود  باید به راهکاری برای تحقق هدف دست پیدا کنیم . به عبارتی باید برای خود یک نقشه ی راه ترسیم نمائیم . نقشه ای که برای تحقق هدف بر اساس تخصص های ما ترسیم شده باشد .
لازم به ذکر است که اگر تخصصی نداریم یا باید آنرا به دست آورده و کسب نماییم و یا از حضوری بی تخصص در شبکه های اجتماعی خودداری نمائیم .

اتحاد با سایر مذهبیـون با گرایش واحد بر ای تحقق هدف :

پس از شناسایی حلقه های فعالیت ، لازم است جهت تحققِ هدفِ واحد ، گروه های مذهبی با یکدیگر ائتلاف تشکیل دهند .در تشکیل ائتلاف باید به کار گروهی و خرد جمعی با مدیریت واحد اعتقاد داشت . چیزی که متاسفانه ما ایرانی ها در آن ضعف فراوان داریم . هم کارگروهی مان ضعیف است و هم برای پذیرفتن مدیریت واحد،خواسته های فردیمان از هر چیز دیگر برایمان مهمتر است و متاسفانه اهداف تشکّل و ائتلاف ، در رتبه ی بعد از سلایق و خواست هایمان قرار دارد .
چیزی که امروز شبکه های اجتماعی در شبکه های مجازی به دنبال آن هستند درست کردن اجتماع ( یا همان حلقه ها) ئی است که می تواند در مقابل جامعه قرار گرفته و تجزیه ی اجتماعی جامعه ی نیروهای مومن و انقلابی را در شبکه های اجتماعی در برداشته باشد و صد البته که ما باید از این توطئه آگاه بوده و با محکم تر کردن پیوندها در ائتلاف ،تفکر اجتماع را به بطن جامعه ملحق نمائیم و از تشکیل اجتماع های متعدد که ممکن است به تجزیه ی نیروهای مومن و انقلابی بیانجامد ؛ پرهیز نماییم .

عدم توجه به جذابیت ها و توجهات کاذب :

وقتی هدف را تعریف کردیم و بعد از آن توانایی های خود را سنجیدیم باید بدانیم که در این راه ، جدابیت های کاذبی هم برای ما بوجود خواهد آمد . جذابیت هایی از قبیل تمجید های کذا و کذا و یا تقبیح های آنچنانی ، همچنین تعدد کامنت ها ، لایک ها و …که نباید ما را از رسیدن به هدف ، از راهکاری که برای خود ترسیم کرده ایم ؛ منحرف نماید .
جذابیت های کاذبی که متاسفانه خیلی از کاربران شبکه های اجتماعی را در طولانی مدت از هدفشان منحرف کرده است و مطالعه ی آثار آنها گواه چنین ادعایی است .خیلی از این کاربران با ایده و تفکرات مذهبی وارد شبکه های اجتماعی می شوند و پس از مدتی به جای اینکه بر موج احساسات سوار شوند ، موجی که موسسین این شبکه ها به دنبال ایجاد آن بوده اند به آرامی آنها را به متن گردابی که از پیش فراهم شده است ؛ می کشاند .

توجه به توطئه ی دشمن در طول راه :

آنچه مسلم می نماید و ایضا بسیار مهم بوده و از نکته های اساسی است ؛  اینست که در طول تاریخ با گذشت زمان ، شیوه های اصلیِ فاسد کردن و یا آبادانی ، عوض نمی شود . در طول این راه نباید بی تقوایی کنیم که در غیر اینصورت ، حمله و هجمه ی دشمن با همان شیوه های قدیمی فاسد کردن به سراغمان خواهد آمد . ارتباط های نامشروعی که در قالب های مختلف و با عناوین محتلف در کمین تمام فعالان مجازی خصوصا فعالان حوزه ی دین نشسته است از جمله دستاویزهایی ست که گاهی می تواند اولین و آخرین باشد !

 

طلب عافیت از درگاه احدیت :

در طول راه ، همواره باید از خداوند متعال برای رسیدن به هدف طلب توفیق نمود که اگر لحظه ای نظر لطفش را از ما برداشته شود معلوم نیست که به کجا خواهیم رفت !

 

نتیجه ی مهم : طراحان شبکه ی جهانی اینترنت  که به اعتراف متخصصین با هدف سلطه ی تجاری در کشورها و پس از آن کودتای فرهنگی و نظامی طراحی شده است ، ابزاری خطرناک بوده که استفاده ی از آن مستلزم آگاهی از زباله های آن می باشد .

در پایان توجه شما را به گوشه ای از بیانات امام خامنه ای جلب می نمایم :سیدنا القائـــد ادام الله ظله علی رئوس المسلمین

امروز دشمن از همه روشها استفاده مى‏ کند. من دیروز در جمع جوانها مى‏ گفتم که امروز صدها سایت اصلى و هزاران سایت فرعى در اینترنت وجود دارد که هدف عمده‏ شان این است که تفکّرات اسلامى و بخصوص تفکّرات شیعى را مورد تهاجم قرار دهند.

 

 

مطالب مرتبط :

جایگاه اینترنت در کلام رهبری

مجتهد سایبری؛ نیاز امروز فضای مجازی

یک خواب اینترنتی+ یک توصیه برای فعالین فضای سایبر !

یک تذکر اخلاقی برای دوستان وبلاگ نویس

مجتهد سایبری؛ نیاز امروز فضای مجازی

{ مقدمه }
در فضای سایبر نشسته ایم و دست روی دست گذاشته ایم
.
هر کسی هم برای خودش عمّاری شده است .
آن یکی پست میزند که چه و چه !
آن دیگری هم تز می دهد در سطح لالیگا !
نشسته ایم و دست روی دست می گذاریم تا به ما حمله کنند و بعد ما هم برویم و دفاع کنیم .
آخرش چه فایده ؟
این که نشد !
ما بنشینیم به اعتقاداتمان حمله کنند و بعد برویم و دفاع کنیم !
نه دین ما به ما چنین اجازه ای می دهد و نه شارع مقدس .

{ عمّار بودن }
عمار بودن هزار تا شرایط نداشته باشد لا اقل یکی دو تا را که دارد.
مهم است که آدم دغدغه داشته باشد که عمار بشود ولی مهم تر این است که عمار را بشناسد .

عمار ملازم امیر المومنین بود ولی سربار نبود.
غیر محترمانه اش می شود آویزان .
عمار آویزان ولی زمانش نبود.
وبال نبود .
عمار شاخص بود .

{ عمار فرقان بود }
رسول گرامی اسلام صلی علیه و آله و سلّم فرمودند فئه ی باغیه عمار را شهید می کنند.
فئه ی باغیه آن همه را شهید کردند ، چرا اسم عمار باید برده شود؟
چون عمار با اینکه زیر سایه خمیه امیرالمومنین نشسته است ولی خودش “فرقان” است.
یعنی اگر علی را نمی فهمی ، از روی دست عمار نگاه کن .
عمار شاگرد زرنگ است .
هم درست می نویسد ، هم کامل ، هم خوش خط .
به عبارت خودمانی اش عمّار کسی است که وصل به کُر است .

{ دغدغه }
این همه آدم که در فضای سایبر برای خودشان عمارند ، چند نفرشان وصل به کُر هستند ؟
چند نفرشان دچار خود عمّر پنداری نشده اند ؟
چند نفرشان آویزان ولایت نیستد که اگر پشت خط گرفتار شدند و دسترسی نداشتند ، مشق و سر خط شان را بلد باشند ؟ چه رسد به اینکه هم درست بنویسند ، هم کامل ، هم خوش خط.

عمار فریاد نمی زد من شاخصم .
حدیث پیامبر برایش بس بود .
قول و فعلش هم منطبق بر حرف مولایش بود .

این همه جماعت سایبر ، کی می تواند ادعا کند من سرمشق هایم را فولم ؟
اگر حضرت آقا کُـد ندهد که همه بایدبزنیم گاراژ .
اگر حضرت آقا چراغ قوه نیندازد، توی این تاریکی همه رفته ایم توی دیوار یا می خوریم به همدیگر و همدیگر را لگد می کنیم.

جیگر می خواهد اعتراف کنی که عمار نیستی .
جیگرش را داری که بگی من آنی نیستم که آقا می خواهد ولی می خواهم بروم خودم را بسازم؟!
بروم به این معنی نیست که بروم توی بیابان و کوه و صحرا معتکف بشوم .
ساختن به این است بشینی نگاه کنی و سر مشق ها را بنویسی . از خودت هم کم و زیاد نکنی .

اگر آن بالا نوشته “بابا نان دارد” نگی حالا یک “دارا انار آورد” هم بنویسم که نشان بدهم بابا نان داد را فول فولم.
آن کسی باید سرمشق بدهد ، که تا ته دیس را خورده باشد نه اینکه با قاشق چایخوری مست کرده باشد .
من و تویی که قاشق چایخوری را با هزار سلام و صلوات خورده ایم ، سرمشق دادن برایمان سَمّ است چه برسد به اینکه بگوییم خودمان سرمشقیم و عماریم .

{ مجتهد سایبری }
همیشه دلم می خواسته و می خواهد که در فضای سایبر اثر گذار باشم .
و همیشه هم به این ابزار ، به دید منبر نگاه کرده ام اما یک تفاوت مهم دارد این منبر با منبر رسول الله
و آن هم قداست آن منبریست که جایگاه وعظ رسول گرامی اسلام ، ائمه ی اطهار و بزرگ عالمان دینی بوده است
روضه خواندن روی این منبر ، بلدیت می خواهد .
حدیث گفتن روی این منبر ، بصیرت می خواهد .
موعظه کردن در این فضا ، تخصص می خواهد .
الان هم که بحمد الله همه برای خودشان متخصصی شده اند .
در این شرایط و با وجود دغدغه های حضرت امام خامنه ای حفظه الله تعالی مبنی بر سر و سامان دادن فضای مجازی ، کمبود یک مجتهد سایبری و یا هیئت مجتهدین سایبری احساس می شود که بتوانیم به آنها مراجعه کنیم .
از آنها استفتاء کرده و کسب تکلیف نمائیم .
کسانی که در صورت نیاز فتوای جهاد سایبری بدهند.
و یا عملیات استشهادی مجاهدین سایبری را سازماندهی کنند .
سر خود نمی شود منبر رفت .
سر خود نمی شود جهاد سایبری کرد .
سر خود نمی توان دست به عملیات استشهادی در فضای سایبر زد .
باید کسی باشد که از او تقلید کنیم و او مجتهد ما در فضای سایبر باشد .

{ پی نوشت مهم }
اللهم ارزقنا …