حسین مداحی
Header
070-498 exam, 600-460 exam, 70-462 exam, N10-006 exam, 070-410 exam, 70-341 exam, BCCPP exam, 1Z0-051 exam, M2090-626 exam, S90-01A exam, C_TAW12_731 exam, 312-49V8 exam, C2170-051 exam, TB0-123 exam, CD0-001 exam, 1Z0-052 exam, CISSP exam, 70-385 exam, 2V0-621D exam, EX200 exam, 210-060 1V0-601 070-646 70-410 CRISC 642-742 300-115 MB2-707 C_TSCM62_66 CBAP 210-065 HP2-H33 642-999 300-080 200-550 070-480 70-346 CSSBB MB6-704 | S90-03A | MB0-001 | PR000041 | 070-489 | MB7-701 | GPEN | GCFA | C2180-401 | PK1-003 | C4040-251 | CSSGB | 100-101 | 210-451 | 9L0-066 | 70-498 | 299-01 | S90-09A | 70-489 | 1Z0-068 | C2010-595 | MB5-705 | 1Z0-064 | C4040-250 | C_HANATEC_10 | E20-260 | VCP-550 | CV0-001 | ICGB | 2V0-620 | VCAD510 | 301B | C_TSCM52_66 | 70-467 | 74-697 | SK0-003 | 300-070 | SY0-401 | 70-463 | OMG-OCUP-300 | 70-243 | CAS-002 | C_TAW12_740 | MB2-704 | S90-08A | 1Z0-060 | 1Z0-457 | A2010-597 | C_TADM51_731 | IIA-CIA-PART2/ 300-101/ 640-916/ 98-368/ 70-533/ PGMP/ 070-347/ HP0-Y50/ 810-403/ 1Z0-062/ 400-101/ 1Z0-408/ EADP10/ 101-01/ 70-465/ 70-347/ 117-300/ LOT-956/ 70-384/ 070-462/ 1Z0-470/ LX0-104/ 640-875/ CGEIT/ 1Y0-301/ MOFF/ 1Y0-351/ AWS-SysOps/ 3I0-012/ C2020-012/ 500-451/ PK0-003/ 70-488/ 700-501/ 1Y0-201/ 98-367/

طفل یتیمی ز حسین گم شده …

آبان ۲۲ام, ۱۳۹۲ | نوشته‌شده به دست حسین مداحی در دسته‌بندی نشده - (۲ دیدگاه)

علامه سید محمد جواد ذهنی تهرانی می نویسد :

آیت الله سید محمد جواد ذهنی تهرانی صاحب مقتل از مدینه تا مدینه

آیت الله سید محمد جواد ذهنی تهرانی صاحب مقتل از مدینه تا مدینه

پس از آتش زدن خیام حرم و حمله وحشیانه لشگر دشمن به زنان و اطفال بى پناه حضرت سیدالشهداء (علیه السلام) طبیعتا هر یک از اطفال و بانوان براى مصون ماندن از آسیب آن درندگان خونخوار به طرفى گریخته و متفرق شدند و پس از خاموش شدن آتش و دور شدن دشمن از آن محوطه چطور اهل بیت و بانوان و اطفال خردسال دوباره جمع شدند و دور هم حلقه زدند، مدرک و ماخذ معتبرى ندیدم که آن را تشریح و توضیح داده باشد تنها در یکى از کتب ارباب مقاتل مقاله‏اى دیدم که از کتاب بحرالمصائب نقل کرده و آن اینست:

در شب پر تعب یازدهم علیا مکرمه زینب علیها السلام فضه خاتون را نشانید و یک به یک اطفال برادر را جمع آورى کرده و به دست فضه خاتون سپرد ولى دید دو طفل از اطفال نیستند، ناله از دل برکشید که اى واى بر دل زینب !عجب وصیت برادرم را به عمل آوردم، دیشب که شب عاشوراء بود برادرم با من وصیت اطفال را داشت امروز هم در وقت وداع عمده سفارشش درباره ایتام صغیر بود.

سپس حضرت زینب سلام الله علیها خطاب به خواهرش نموده و فرمود: خواهرم ام کلثوم امروز همه مبتلا بودیم نمى‏ دانم این دو طفل کجا رفته‏ اند، آیا زنده‏ اند یا مرده‏ اند؟
پس حضرت زینب و ام کلثوم سلام الله علیهما هر دو سر در بیابان گذاشته به هر طرفى سراغ این دو طفل را گرفتند تا به تلى رسیدند که روى آن خار مغیلان روئیده بود و در زیر بوته آن خار آن دو طفل یتیم را دیدند که دست در گردن یکدیگر انداخته، صورت به صورت هم گذاشته آن قدر گریه کرده‏ اند که زمین از اشگ چشمشان گل شده بود . علیا مخدره حضرت زینب سلام الله علیها خواهر را طلبید، هر دو ببالین ایشان نشستند قدرى گریستند، سپس حضرت زینب سلام الله علیهما فرمود: خواهر گریه ثمرى ندارد برخیز یکى را تو بردار و دیگرى را من بر مى‏ دارم اما آهسته بلند کن مبادا از خواب بیدار شوند زیرا گرسنه و تشنه‏ اند ولى همینکه ایشان را بلند کردند دیدند هر دو از دنیا رفته‏ اند.

خداوند متعال در روضه‏ اى که براى جناب موسى کلیم (علیه السلام) خواند فرمود:

یا موسى صغیرهم یمیته العطش و کبیرهم جلده منکمش

گویا منظور همین اطفال صغیر باشند که از تشنگى مرده‏ اند

Ashoora